100 pomiarów za nami – podsumowanie intensywnego półrocza

Twoje wsparcie i

podatku mają znaczenie

INSTYTUT EKOLOGII AKUSTYCZNEJ. KRS: 0000499971

100 pomiarów. 6 miesięcy. Jeden wniosek: Warszawa jest akustycznie chora.

Od 8 marca do 31 sierpnia 2025 roku przemierzyliśmy stolicę z profesjonalnym miernikiem NTi Audio XL2-TA. Mierzyliśmy przy szpitalach, w parkach, na skrzyżowaniach, w galeriach handlowych, pod oknami mieszkań i na przystankach. Mierzyliśmy o świcie, w południe, wieczorem i w nocy. Mierzyliśmy w słońcu, w deszczu i w wietrze.

Wynik? 97 na 100 lokalizacji przekracza normy WHO.

Najgłośniejsze miejsca, które udokumentowaliśmy:

  • Przystanek autobusowy w tunelu Wisłostrady: 92,9 dB – poziom uszkadzający słuch przy dłuższej ekspozycji
  • Grochowska / Rondo Wiatraczna: LCPKmax 124,5 dB – szczytowy hałas porównywalny z silnikiem odrzutowym
  • Rondo Zgrupowania AK „Radosław”: 82,3 dB – przekroczenie każdej normy
  • Targowa / Bazar Różyckiego o 7:34 rano: 84,5 dB – tak zaczyna się dzień w Warszawie

Ale najbardziej przytłaczające nie są te rekordowe wartości. Najbardziej przytłaczające jest to, że nie znaleźliśmy ciszy. Nawet w parkach – teoretycznych oazach spokoju – średni poziom hałasu wynosi 57 dB. Norma WHO dla terenów rekreacyjnych to 55 dB. Nie ma gdzie odpocząć.

Zmierzyliśmy też to, czego polskie przepisy nie widzą: hałas niskotonowy w skali C. Te basy z modyfikowanych wydechów, te dudnienia z imprez masowych – przenikają przez ściany, przez okna, przez poduszki przyciśnięte do uszu. Przy Świętokrzyskiej 30 nocą: 112,9 dBC. Na Miodowej przy przejazdach motorów: LCPKmax 113,8 dBC – różnica między ciszą a szczytami wynosiła 75 decybeli. Jak przejście od szeptu do startującego odrzutowca. I z powrotem. I znowu.

To nie są abstrakcyjne liczby. Za każdym pomiarem stoi historia – matka, która nie może uśpić dziecka. Senior z reaktywowaną traumą wojenną. Chirurg, który operuje po nieprzespanej nocy. Nastolatek, który nie może się uczyć. Osoba w spektrum autyzmu, dla której wyjście z domu to fizyczny ból.

Zebraliśmy dane. Teraz czas je wykorzystać.

Pełny raport z analizami ekspertów – lekarzy, psychologów, architektów, prawników – publikujemy w grudniu. Ale jedno możemy powiedzieć już teraz: to, co usłyszeliśmy przez te sześć miesięcy, zmienia nasze rozumienie tego, czym jest przemoc. Bo hałas to przemoc – systematyczna, bezkarna i zadawana całemu miastu.

Projekt "Raport: Hałas w Mieście. Warszawa 2024-2025" jest finansowany ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030 (PROO).

Całkowita wartość projektu wynosi 193 866,00 zł. Umowa nr 17/PROO/3/2024 dotycząca wniosku numer 62772-2 pt. 

PROO zestawienie 3 skrocone plik edytowalny KOLOR 1 scaled
WIĘCEJ NA TEMAT PROJEKTU

Chcesz być powiadamiany na bieżąco o naszych inicjatywach? Zapisz się do newslettera.

Alan Grinde

Społecznik od ponad 30 lat. Założyciel fundacji ORION Organizacja Społeczna oraz Fundacji Techya. Edukator z zakresu hałasu, praw człowieka, przemocy i zdrowia publicznego. Specjalista w zakresie nowych technologii, sztucznej inteligencji oraz projektowania graficznego. Inicjator kampanii "Niewidzialna ręka przemocy" oraz "Wiele hałasu o hałas".
Instytut Ekologii Akustycznej
ul. Hoża 86 lok. 410
00-682 Warszawa
Email: instytut@yahoo.com
KRS: 0000499971
NIP: 7123285593
REGON: 061657570
Konto. Nest Bank:
92 2530 0008 2041 1071 3655 0001
Wszystkie treści publikowane w serwisie są udostępniane na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa - użycie niekomercyjne - bez utworów zależnych 4.0 Polska (CC BY-NC-ND 4.0 PL), o ile nie jest to stwierdzone inaczej.