130 decybeli przy centrum rehabilitacji – Górczewska nie daje wytchnienia

Górczewska to jedna z głównych arterii Woli – łączy Bemowo z centrum, obsługuje tysiące pojazdów dziennie, biegnie obok stacji metra Młynów. Mieszkańcy regularnie zgłaszają nam problemy wzdłuż tej ulicy – i mają ku temu powody. 

Ale problem hałasu na tej ulicy dotyczy nie tylko lokatorów okolicznych bloków. Przy skrzyżowaniu z Elekcyjną stoi Centrum Leczniczo-Rehabilitacyjne i Medycyny Pracy ATTIS oraz Szpital Opieki Krótkoterminowej.

Tam właśnie nasz miernik zarejestrował 130,1 dBC – najwyższy szczyt w całej serii pomiarów na Górczewskiej.

Cztery punkty, jeden problem

Dla kontrastu – Park Moczydło, położony kilkaset metrów od Górczewskiej: LAeq 57,2 dB. Nadal powyżej normy WHO dla parków (55 dB), ale w porównaniu z 82-83 dB na ulicy – niemal raj.

130 decybeli przy centrum rehabilitacji

Centrum ATTIS to nie zwykły budynek biurowy. To miejsce, gdzie pacjenci przechodzą rehabilitację po udarach, zawałach, operacjach ortopedycznych. Miejsce, gdzie lekarze medycyny pracy badają słuch i układ nerwowy pracowników. Miejsce, gdzie ludzie mają odpoczywać i zdrowieć.

A za oknem – nawet i 119,2 dB LAFmax. Poziom rockowego koncertu. Poziom, przy którym według niektórych źródeł zaczyna się ból fizyczny.

„Na mapie Warszawy trudno znaleźć szpital, który realnie chroniony jest przed hałasem. Hałas w takich miejscach zaburza sen i regenerację, utrudnia pracę personelu, zwiększa stres i podnosi tętno. WHO już kilka lat temu zwróciła uwagę, że pacjenci hospitalizowani są jedną z najbardziej wrażliwych grup na bodźce akustyczne.”
— dr Anna Ścibak, lekarz

Anatomia 

Górczewska ma te same cechy co inne warszawskie „tory wyścigowe”:

• Wielopasmowa jezdnia – zachęca do rozpędzania się
• Brak zieleni buforowej – chodniki bezpośrednio przy jezdni
• Modyfikowane wydechy – prawdziwa plaga i główne źródło ekstremalnych szczytów

Efekt? Przy Metrze Młynów LAeq wynosi 82,9 dB – to średni poziom przez całą godzinę pomiaru. WHO zaleca dla obszarów miejskich 53 dB w dzień. Przekroczenie o prawie 30 dB to nie jest drobna różnica – to poziom fabryki w miejscu, gdzie ludzie mieszkają, pracują i mają się leczyć.

Pacjenci jako „przypadkowe ofiary”

Kiedy mówimy o hałasie miejskim, zwykle myślimy o mieszkańcach. Ale przy Górczewskiej/Elekcyjnej ofiarami są też:

• Pacjenci po udarach – dla których każdy dodatkowy bodziec stresowy utrudnia rehabilitację neurologiczną
• Osoby po operacjach – których organizmy potrzebują ciszy do regeneracji
• Pacjenci z nadciśnieniem – u których hałas dodatkowo podnosi ciśnienie krwi
• Pracownicy badani w ramach medycyny pracy – których wyniki mogą być zniekształcone przez stres akustyczny

„Organizm reaguje na hałas jak na sygnał zagrożenia – podnosi tętno, ciśnienie, zwiększa wydzielanie hormonów stresu. Jeśli bodziec trwa miesiącami czy latami, układ naczyniowy zaczyna się przebudowywać.”
— dr Anna Ścibak

Rondo „Ziutka” – drugie najgłośniejsze rondo projektu

Rondo Szendzielarza (potocznie „Rondo Ziutka”) to węzeł, gdzie Górczewska spotyka się z Elekcyjną i Płocką. 82,3 dB LAeq – to drugi najgłośniejszy wynik dla rond w całym projekcie, zaraz po Rondzie Daszyńskiego.

Tu krzyżują się tramwaje, autobusy, samochody i motocykle. A wokół – bloki mieszkalne, w których ludzie próbują spać, pracować zdalnie, wychowywać dzieci.

Co można zrobić?

Górczewska to trudny przypadek – arteria o znaczeniu komunikacyjnym, której nie da się po prostu zamknąć. Ale rozwiązania istnieją:

Przy ATTIS i innych placówkach medycznych:

• Strefy ograniczonej prędkości (30 km/h) w bezpośrednim sąsiedztwie szpitali
• Cicha nawierzchnia – asfalty porowate redukują hałas o 3-5 dB
• Zielone ekrany – nawet wąski pas krzewów daje efekt psychoakustyczny
• Priorytet dla szpitali w planowaniu – uwzględnianie akustyki przy lokalizacji placówek medycznych

Na całej Górczewskiej:

• Kamery akustyczne – automatyczna rejestracja pojazdów przekraczających normy hałasu
• ActiBump – inteligentne progi zwalniające reagujące na prędkość
• Egzekwowanie przepisów – kontrola modyfikowanych wydechów

Park Moczydło – oaza w zasięgu hałasu

Ironia polega na tym, że kilkaset metrów od Górczewskiej leży Park Moczydło – jedno z ulubionych miejsc wypoczynku mieszkańców Woli. Nasz pomiar pokazał tam LAeq 57,2 dB – nadal powyżej normy WHO (55 dB), ale o 25 dB ciszej niż na Górczewskiej.

To różnica między „da się odpocząć” a „organizm jest w ciągłym stanie alertu”. Pacjenci ATTIS-u teoretycznie mogliby tam szukać wytchnienia – gdyby tylko droga do parku nie prowadziła przez akustyczne piekło.

Dla placówek medycznych hałas to nie kwestia komfortu – to kwestia skuteczności leczenia. Czy naprawdę chcemy, żeby rehabilitacja po udarze odbywała się przy 130 decybelach za oknem?

Projekt "Raport: Hałas w Mieście. Warszawa 2024-2025" jest finansowany ze środków Narodowego Instytutu Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach Rządowego Programu Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018-2030 (PROO).

Całkowita wartość projektu wynosi 193 866,00 zł. Umowa nr 17/PROO/3/2024 dotycząca wniosku numer 62772-2 pt. 

WIĘCEJ NA TEMAT PROJEKTU

RAPORT: HAŁAS W MIEŚCIE