Łochowo, gmina Białe Błota. To ta strona, którą na mapie zobaczysz dopiero za Lisim Ogonem, za Kanałem Górnonoteckim – czyli „daleko” od centrum logistycznego Panattoni Park Bydgoszcz. Na papierze daleko. W ciele – nie.
18 czerwca 2026 roku zrobiliśmy kolejną serię pomiarową, w ramach interwencji dotyczącej centrum logistycznego Panattoni Park Bydgoszcz IV w Lisim Ogonie. Miernik klasy 1 NTi Audio XL2-TA stanął na jednej z posesji, około 200 metrów od placu manewrowego, i czekał, aż na obiekt wjedzie jeden samochód ciężarowy. Jeden – z około dwustu, które według statystyk średnio pojawiają się na tym obiekcie w ciągu doby. W dodatku większość doków, a więc i operacji odbywa się po stronie zabudowy mieszkaniowej.
W klasycznym raporcie „w dBA” nie stało się nic. LAeq – czyli wynik uśredniony za 2 godziny 17 minut to 42,5 dBA – wartość, którą urzędnik z czystym sumieniem nazwie niską. Ale ten sam odcinek czasu w ważeniu C daje 61,6 dBC, a bez żadnej korekcji 63,9 dBZ. Różnica LCeq − LAeq wynosi 19,1 dB i jest twardym dowodem, że dominuje tu hałas niskoczęstotliwościowy.
Analiza widma wskazuje sprawcę palcem: pasmo 40–63 Hz. To akustyczna sygnatura silnika wysokoprężnego na biegu jałowym (druga harmoniczna) oraz agregatów chłodniczych i sprężarek. Krzywa A – czyli to co widzimy przy oznaczeniu dBA – tłumi sygnał w okolicach 50 Hz o około 30 dB, a przy 31,5 Hz o niemal 40 dB. Oznacza to, że wciąż nie zmieniona od lat w Polsce oficjalna metodyka pomiarowa najpierw wymazuje problem, a potem stwierdza, że problemu nie ma. Nie jest to specjalnym zdziwieniem. Krzywa korekcyjna A została wyliczona matematycznie w latach 30. ubiegłego wieku. Prawie sto lat temu po ulicach nie jeździło tyle samochodów ciężarowych, nie istniały właśnie takie centra logistyczne, a budynki nie były naszpikowane systemami HVAC (heating, ventilation, air conditioning).
Mieszkańcy nie potrzebują jednal spektrogramu, żeby wiedzieć, co się dzieje. Szyby zaczynają cicho drżeć w ramach. Dźwięk, chociaż jest słyszalny w tle, to przede wszystkim wchodzi przez ścianę, przez szyby, przez oparcie krzesła, wprowadzając cały dom, a więc i ludzi w nim się znajdujących w wibracje o określonej częstotliwości. Kto chce wówczas usiąść na werandzie, dostaje wibrację odczuwaną w brzuchu, niski, tłusty dudniący puls, który nie daje się zignorować czytaniem książki czy rozmową z drugim domownikiem. Izolacja akustyczna budynku, projektowana pod ruch drogowy i częstotliwości średnie, wobec 40–63 Hz jest praktycznie bezradna.
Dla porównania mamy sesję z 17 czerwca, zdominowaną przez tło komunikacyjne dróg krajowych: LAeq 44,6 dBA, LCeq 58,4 dBC, różnica C−A 13,8 dB, z pojedynczymi zdarzeniami do LAFmax 72,7 dB. Klasyczny hałas drogowy (ten szum np. od drogi ekspresowej) jest głośniejszy „w dBA” – ale o wiele mniej niskotonowy. Wjazd jednego TIR-a odwraca tę proporcję: energii słyszalnej jest mniej, ale energii wnikającej w budynek i w organizm zdecydowanie więcej. W całej sesji z 18 czerwca maksima sięgnęły 80,9 dBC przy zaledwie 66,8 dBA – rozjazd 14 dB na tym samym zdarzeniu.
Do tego dochodzi prawny paradoks. Dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszczalny poziom hałasu od „pozostałych obiektów i działalności” to 50 dB w dzień i 40 dB dla jednej najmniej korzystnej godziny nocy. Polskie przepisy nie znają jednak żadnego kryterium dla ważenia C ani dla pasm niskoczęstotliwościowych w środowisku – o czym pisaliśmy w artykule o tym, jak polskie prawo ignoruje około 36% składowych dźwięku w ocenie hałasu. Skutek: obiekt może być „zgodny z normami” i jednocześnie systematycznie odbierać ludziom sen, wypoczynek i w wieloletniej konsekwencji – zdrowie. To nie luka techniczna – to luka w ochronie praw człowieka.
Żeby nie zostawiać tego w tabelkach, opublikowaliśmy nagranie audio wprost z miernika, ze spektrogramem: #hałas którego nie widać: TIR na placu Panattoni. Warto posłuchać na głośnikach zdolnych oddać niskie tony – na słuchawkach dousznych czy głośniczkach laptopa zniknie dokładnie to, co znika w ważeniu A. Przy odtwarzaniu na dobrej jakości słuchawkach – może pojawić się dyskomfort w postaci nudności czy nawet reakcji psychofizycznych jak ból brzucha czy serca. Natychmiast wówczas zatrzymajcie nagranie. Publikujemy je jako dowód tego co mieszkańcy Lisiego Ogona i Łochowa muszą przeżywać wielokrotnie każdego dnia. Nie tak chyba powinno wyglądać sąsiedztwo z obiektem przygotowanym przez firmę, która chwali się byciem “zrównoważoną”?
Pomiar wykonano w ramach projektu „Za fasadą zielonego Panattoni. Interwencja obywatelska w sprawie naruszeń środowiskowych”, obejmującego pomiary akustyczne i trzymiesięczny monitoring ciągły, ekspertyzy prawne i środowiskowe, badania zanieczyszczenia światłem i wód oraz obsługę prawną.
Jeden TIR na dwieście. Pomnóż to przez dobę, potem przez rok. Potem zastanów się, ile z tego trafi na rachunek NFZ.
Materiał powstał w ramach projektu „Za fasadą zielonego Panattoni. Interwencja obywatelska w sprawie naruszeń środowiskowych” jest realizowany w ramach Dotacji Szybkiego Reagowania Programu Równych Praw, prowadzonego przez Fundację im. Stefana Batorego i finansowanego ze środków unijnego programu Obywatele, Równość, Prawa i Wartości (CERV). Wniosek nr PRP-DSR1/0020. Okres realizacji: styczeń-czerwiec 2026. Wysokość dotacji: 39 911,00 zł.
Finansowane przez Unię Europejską. Wyrażone poglądy i opinie są jedynie opiniami autora lub autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy i opinie Unii Europejskiej. Unia Europejska ani organ przyznający nie ponoszą za nie odpowiedzialności.
